bir daha...

saniyorum ki, bir daha sevebilirim... ama birini
sevmeyi bir daha bu kadar cok sevebilir miyim, onu iste hic sanmiyorum.

aci verse de, birak ayri kalalim.

"bugünüm yarin olsa, ya da hep yeni bastan, yasamak ne güzel olur hic baslamamissan... geriye ne kalirdi, yasananlari atsan, seni bir daha yasamak isterim aslinda..."
yokken cirkin tek bir an, güzelken hep anilar, birakalim öyle kalsin... ama unutacaksan, yazalim bir deftere o anilari, o da hep sende kalsin.

arkada kalmanın acısı

gercekten de zormus. anladim, anlatildim, anlamak durumunda kaldim. derdi zaten, sen gidiyorsun, ben arkada kaliyorum, cok zor bu... gercekten de anlatti bana, simdi eski, sevgilim.
arkada kaldim, hem de zaten herseyi, o disinda herkesi arkamda birakmisken. kizmiyorum ona. iliskiyi iki taraf ister, ayrilmak icin tek tarafin istemesi yeter. ve bitti, kabul etmek zor olsa da bitti.
simdilerde canimi acitan, aslinda bu ayriliktan cok, eski sevgilimin benimle görüsmeyi reddetmesi. yani olagan günlük konusmalar dahi yapamiyoruz...

olmadi iste...

simdi, ben cok pis bi sictim. yani kaldim öyle...
neyse, düzeldim saniyorum ama meger daha da boka sariyormusum...
düzeltecek bisiler aramak da bosa caba, derinlere gidiyorsun... yanindaki cekme bari!

yani demem o ki bu aralar ne yapacagimi bilemiyorum.
normali o ama okula mi sardirsam ki?!

napsam ben ki?

hebele...

neymis efendimm... deliymis! birak yahu, deli dedigin senden benden daha akilli. dinledin mi neler dedi deli!? sen korkarsin ben korkarim ama o korkmaz... e deli! kim ne yapacak ki ona?! en kötü döverler ... ahahah fena da döverler aslinda :) ama komaz ki ona yine der ne diyecekse...

ben hep akilli uslu oldum. yani istemeden öyleydim... öyle dogdum sanirim, sanssizdim. deli olmanin rahatligini yasayamadim.
icimden gelenleri akil süzegecinden gecirerek söyleyebildim. aman üzme kimseyi, rahatsiz etme, kizdirma, dikkatli ol... icimde kalanlar oldu.

simdi onlar dile geliyor. ne de olsa klavyenin delisi oldum...

deli iste.